วันนี้เซ็งมากมาย หลังจากที่ได้คุยเกริ่งๆไว้กับพ่อแล้วว่า วันนี้จะไม่ไปรด. แล้วสุดท้ายก็ไม่ไปนั้นละ แต่ที่เซ็งคือหลังจากอยู่บ้านนอนอืดดูผลการเลือกตั้งของอเมริกา+เปิดเว็บเล่น+สร้างกระทู้ใหม่ในแบไต๋(ซึ่งปัจจุบันก็ยังโพสต์ไม่ได้สักที)ได้สักพัก ก็ต้องออกจากบ้านไปเรียน คณิตศาสตร์ กับ เคมี แค่สองวิชาแค่นั้นเอง! ใจจริงอยากอยู่บ้านมากมายเพราะปวดหัว+น้ำมูลไหล+เจ็บคอ แต่ต้องจำใจเพราะแม่สั่งไว้ว่า “ต้องไปเรียน” ก็แต่ตัวออกไปเรียนกับน้อง… แต่ระหว่างทางไปนั้นละ รู้สึกสายตาจับจ้อง เหมือนกับ “ทำไมไอ้เด็กสองคนนี้พึ่งจะไปเรียนวะ” อะไรแบบนี้  สุดท้ายขึ้นรถเมล์ 539 ได้ไปสักพัก ก็ลุกให้คนแก่นั่งตามระเบียบ (ไม่เคยได้นั่งเต็มก้นสักที พอประตูเปิดต้องดูละมีคนแก่หรือผู้หญิงหรือเด็กหรือเปล่า) หลังจากนั่นก็ลงป้ายวังสวนจิตรลดา เดิน…เดิน…เดิน… ทำไมไม่ถึงสักที -*- ทั้งๆที่เดินก็หลายรอบแต่ย้อนทิศกันเท่านั้นเอง วังสวนจิตรลดาด้านละเท่าไร+ความกว้างของสนามม้า ความกว้างโรงเรียน /me ไม่ต้องบวก มันเล็กอยู่แล้ว = =  สุดท้ายพอถึงคำนวณเวลาก็ ออกจากบ้าน 11.00 ถึงป้ายรถเมล์ 11.10 จับรถได้ 11.20 แล้วก็ถึงป้ายปลายทาง 12.00 เดินต่อถึงโรงเรียน 12.20 เป็นอันเสร็จพิธี…  ความจริงมีม๊อบอยู่ก็ดีเหมือนกัน ได้ออกกำลังกายทุกวันเลย ฮ่าๆๆ เห็นมีแต่บ่นข้อเสีย นี้ไงข้อดี… แต่ยังไงก็ยังนอนยันนะ ว่าไม่มีเสียงหรือกลิ่นเข้ามาในโรงเรียนหรอก มีบ้างที่ห้องวิทย์(ฝั่งที่ติดม๊อบ)แต่หลัง 4 โมงเย็นนะ เรียนได้ไม่ถึง 2 ชั่วโมงก็ใช้ทางเดิมกลับบ้าน  แน่นอนใครเคยไปแถวนั้นจะรู้ดีว่าติดแค่ไหน ออกจากโรงเรียน 16.00(อรพินทร์สอนเกินอีกละ) ถึงบ้าน 17.30…  ช่างเป็นวันที่น่าเบื่อเหลือหลาย ขอจบบล็อคเพียงเท่านี้

———————————————————–

I like to use English,Ditti. But it made my friends read hardly! Next time, I’ll write in duo-language, I don’t promise!!! just WILL!