เสาร์ที่ 15 พฤศจิกายน 2551

Royal Digital Archive

รูปจาก… คลังภาพสำนักพระราชวัง

วันพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จพระพี่นางฯ  ในวันๆนั้น ผมได้ตื่นนอนอย่างที่เช้าอย่างไม่เคยตื่น คือราวๆตี 4 แต่งตัวด้วยกางเกงนักเรียน ทั้งๆที่เป็นวันเสาร์ ใส่รองเท้าหนังทั้งๆที่เป็นโรงเรียนรัฐในเสื้อขาวคอกลม ทั้งๆที่ไ่ม่เคยชอบใส่สีขาว…  ออกเดินทางจากบ้าน 4.30 ถึงโรงเรียนในสภาพเช้ามืด 5.00   ทั้งๆที่เมื่อคืนไม่่ค่อยได้นอนแท้ๆ แต่เช้าวันนี้กลับตื่นตัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน  เพราะวันนี้…ต้องไปถวายงานรับใช้สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ อย่างที่ทำทุกปี แต่วันนี้เป็นกรณีพิเศษคือ ถวายงานรับใช้สมเด็จพระพี่นางฯครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย…

เมื่อถึงโรงเรียน ก็จัดแจงใส่เสื้อ ที่ไม่รู้ว่าเสื้ออะไรแต่ก็ใส่ทุกครั้งไป  การแต่งตัวจากหัวนั้น  ผมทรงนักเรียน แผงคอ กระดุมเป็นมหาพิชัยมงกุฏ ป้ายชื่อโรงเรียน และข้อแขนสีดำ  พวกเราออกเดินทางจากโรงเรียน 6.30 สู่สนามหลวง เป็นนักเรียนชายจำนวน 60 คน  ใช้เส้นทางที่จะเป็นทางเสด็จในช่วงเช้า… ตอนนั้นประชาชนจำนวนมาก ต่างแต่งชุดดำและรอรับเสด็จอยู่แล้วเป็นจำนวนมากมาย

ถึงสถานที่ ถ้าจำไม่ผิดคือ “อาคารถาวรวัตถุ” ตั้งอยู่ตรงข้ามท้องสนามหลวงทิศตะวันตก ฝั่งเดียวกับวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฏิ์ หรือติดกับกรมศิลปากร ซึ่งเคยเป็น “หอพระสมุดวชิราวุธ” สภาพภายในโทรมทีเดียว  ส่วนนี้เป็นส่วนของทหารรักษาพระองค์ และมหาดเล็กจำนวนหนึ่ง  เมื่อมาถึงได้พบปะกับโรงเรียนนายเรือ(เข้าใจว่าเป็นเช่นนั้น)

หลังจากเข้ามาถึง ได้จัดแจงงานต่างๆที่ต้องทำ  นั้นคือการยกเครื่องดื่มต่างๆจากส่วนนี้ สู่มณฑลพิธีท้องสนามหลวงส่วนใน นำเสริฟแก่เชื้ิอพระองค์-ข้าราชการชั้นสูงที่อยู่ภายในงาน  ที่สำคัญคือ “หนัก” ที่ต้องถือในท่าที่ไม่ปกติ  ที่ถือจะเป็นคล้ายกับพวงเครื่องปรุง แต่นี้มี 6 แก้ว/พวง เป็นโลหะอะไรก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าหนักมาก  โอกาสนั้นได้รับบัตร “เจ้าหน้าที่” ในงาน  บัตรนี้เหมือนจะเป็น All Area จะเข้าได้ซะทุกส่วนเลยครับ

หลังจากทำงานไปเรื่อย ก็มีอะไรหลายๆอย่างที่น่าสนใจ  เช่น  ปืนใหญ่ที่ยิงทุกๆ 1 นาที… ตรงนั้นสั่นเลยครับ ปี่ที่ผมว่าเศร้า ได้ยินชัดเจน  พระจันทร์ทรงกรด และฝนตกหลังพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯเสด็จกลับ ที่ตกคล้ายน้ำมนต์มากกว่าฝน เพราะเบาและค่อยๆตก ก่อนจะหยุดตกไป… รู้สึกตัวอีกครั้งก็ 1.00 ของวันรุ่งขึ้นซะแล้ว  หลักจากพระองค์เสด็จกลับ พวกเราก็เข้าไปเคลียร์ของภายในออกมา ตอนนั้นได้โอกาสถ่ายรูป โดยมีพระพลาที่ประทับ และพระเมรุเป็นฉากหลัง ถือว่าเป็นครั้งหนึ่งในชีวิตที่หาโอกาสมิได้

เสร็จงานทั้งหมดเกือบๆ 2.00 ตอนนั้นสภาพเท้าก็ถูกกัดไปซะเกือบหมด หมดแรงอยากพักเต็มที่ รถก็พาเรามาส่งถึงโรงเรียนตอน 2.30 พ่อก็มารอแล้ว  วันนั้นกลับถึงบ้านราวๆ 4.00 เนื่องจากไปส่งไอ้บิ๊ก และไอ้ป้อก่อน ถึงเป็นการจบภารกิจของโรงเรียนที่เรียกว่า “เข้าวัง” กรณีพิเศษของโรงเรียนเราครั้งนี้  โอกาสหน้า 4 ธันวาคม 2551 จะเก็บเรื่องราวถึงรูปถ่ายดีๆ มาเล่าให้ฟังอีกครับ

ปล.รูปถ่ายจะอัปให้ดูทีหลังครับ ยังไม่ได้จาก’จารย์เลย